Qalb egalari tabaqalanmaydi…

Saytimiz mushtariysidan kelgan hayotiy hikoya

Boburjon boshlang’ich ta’limni a’lo baholar bilan bitirdi. Yuqori sinflarga chiqib uning o’qishlari pasaya boshladi. U har kuni darslarga kech qolar, ba’zida butkul kelmasdi. 9-sinf bo’lganida darsdan qochishni o’ziga odat qilib oldi. Boburning fanlarni o’zlashtirishi a’lo darajada edi. Faqat darslarga o’z vaqtida qatnasha olmagani uchun baholari kundan-kunga pasayib borardi. U maktabning 11-sinfini tugatib, oliy ta’lim muassasasiga hujjat topshirish haqida o’ylay boshladi. So’nggi vaqtlarda o’qishlari yomonlashgan, u endi o’qishga kirishga umid ham qilmay qo’ydi.
4 yil burun… Boburjon 8-sinfda o’qirdi. U darsdan chiqib, uyiga shoshildi. Mahallasida odam ko’pligidan cho’chib, uyi tomonga yugurdi. Hovlisida tumonat odam, u shu kuni «gul yetim» bo’lib qoldi. Bobur otasidan keyin oilada yolg’iz erkak, onasi va yetim qolgan singlisini boqish uning zimmasiga tushgandi. Birgina onasining topgani ro’zg’orga hech narsa bo’lmasdi, shuning uchun u ham onasiga qo’shilib ishlay boshladi. Avvaliga bir do’konda ishladi, keyin bozorda… Shunday qilib, o’qishini tashlab qo’ydi.
Maktabni bitirganidan so’ng uning oldida 2 yo’l turardi: yoki ishlab pul topib, ro’zg’orga hissasini qo’shish, yo bo’lmasam o’qishga tayyorlanib, hujjat topshirish. Boburjon ishni tanladi. Shunday bo’lsa ham, hujjatlarini universitetga topshirdi. Afsus, omadi kelmadi.
Bir kuni Boburjon ishga shoshilib uyidan chiqdi-yu, bir qizga turtilib ketdi. Ko’zlar… Ular Boburni sehrlab qo’ydi… Ha, ha u sevib qolgandi, umrida birinchi bor oshiq bo’ldi! So’rab-surishtirib, axiri qizning telefon raqamini topdi. Boburning mahallasiga yangi ko’chib kelgan odamlarning qizi ekan… Ming bir hayajon bilan uni telefoniga katta harflar bilan MAFTUNAM deb saqlab qo’ydi. Bir ozdan so’ng qizning «Telegram»dagi sahifasiga ko’zi tushib qoldi. «O’zim haqimda» degan joyiga «Qalb egalari tabaqalanmaydi!» deb yozib qo’ygan edi qiz. Yigit xursand bo’ldi va oxiri qizga dilini ochdi. Qiz yigitdan odob bilan uzur so’rab, faqat ota-onasi rozi bo’lsagina, Bobur bilan gaplashishini aytdi. Bundan yigitning yanada boshi ko’kka yetdi va ertasi kuniyoq onasini Maftunalarnikiga yubordi…
Onasi uyga bir holatda kirib keldi. Nima emish qizlarini «o’qimagan»ga berishmasmush… Boburjon bu gapni eshitib, qiz bilan gaplashib olish uchun darhol «Telegram»ga kirdi. Ne ko’z bilan ko’rsinki, sahifa «bloklangan» edi… Yigitning ko’z oldida esa tinmay bir yozuv aylanardi: «Qalb egalari tabaqalanmaydi…»

Dilafruz To’lqinova , O’zbekiston Jurnalistika va Ommaviy Kommunikatsiyalar Universiteti 111-guruh talabasi.

Maqola yoqdimi! Uni tezroq do'stlaringizga ma'lum qiling:
BAXTIYOR.UZ
Fikr bildirish

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

Yuklanmoqda...