O’qituvchilar haqida ta’sirli hikoya

Bir o’qituvchi tomonidan aytilgan, ijtimoiy tarmoqlarda tarqalgan hikoyani e’tiboringizga havola qilaman.

“Bir kuni yaponiyalik hamkasbim YAmamotadan so’radim:
– Sizlarda o’qituvchilar kuni qachon?
Biroz hayron qolgan YAmamota javob berdi:
– Bizda hech qanday o’qituvchilar bayrami yo’q.
O’shanda ishongim kelmagandi. Axir qanday qilib, iqtisodiyot, fan, texnika shu qadar taraqqiy etgan mamlakatda o’qituvchilarning qadri yo’qmi?
Bir kuni YAmamota meni mexmonga taklif qildi. Uyi biroz uzoq bo’lgani uchun metroda borishimizga to’g’ri kelgandi. Ayni tig’iz payt, jamoat transportlari to’la – tiqilinchda zo’rg’a ketyapmiz. Shu payt bir qariya menga imo qildi va joy bo’shatib, o’tirishimni so’radi. Har qancha xijolat bo’lsam ham, u qat’iy turib oldi va men o’sha yerga o’tirishga majbur bo’ldim. Metrodan chiqishda do’stimdan qariyaning nega bunday qilganini so’radim.
– U sening taqib olgan narsangdan o’qituvchi ekaniningni bildi va bu kasbga xurmat sifatida joy berdi – dedi YAmamoto.
Men uning uyiga birinchi marta borayotganim uchun, biror sovg’a olmoqchi bo’ldim va niyatimni hamrohimga aytdim. U yo’limizda o’qituvchilar uchun do’kon borligini va imtiyozli narxlarda u yerdan xarid qilish mumkinligini aytdi. Hayronligim yana oshdi.
– Imtiyozlar faqat o’qituvchilar uchunmi? – so’radim men.
– YAponiyada o’qituvchi – eng xurmatli kasb egasi, eng xurmatli shaxs. YAponiyalik tadbirkorlar agar magazinlariga o’qituvchi kirib qolsa, bu bilan faxrlanib ketadilar.
YAponiyada bir muddat yashab, men u yerda o’qituvchilarning naqadar izzatda ekanini ko’rdim. Metrolarda ular uchun alohida o’rindiqlar, ular uchun alohida magazinlar ishlaydi, o’qituvchilar transport biletlari uchun navbatda turmaydilar. YAponiyada o’qituvchilar uchun bayramni nima keragi bor, axir har kuni ular uchun bayram-ku? Bu hikoyamni har safar aytib berayotganimda, bizning jamiyatimiz ham o’sha darajaga yetishini, o’qituvchilar esa, mana shunday yuksak e’tirof uchun mos bo’lishlarini chin dildan istayman” – deb tugatadi u
Haqiqatan ham, qaysi soha davlat tomonidan alohida qo’llab quvvatlanishi kerakligi aytilsa, aynan o’sha soha vakillari aslida juda qiyin ahvolda ekanini bildiradi. Chunki hech eshitmaganmiz – yuristlarga e’tiborli bo’laylik yoki artistlarni qo’llab quvvatlaylik, degan alohida shiorlarni, to’g’rimi?
Yaqinda kirib kelayotgan o’qituvchilar bayrami haqida qiziq bir paradoks bor edi. Hozir ahvol birmuncha yaxshilangandek, bir necha yil oldin, o’qituvchilar majburiy mehnatning eng oldi jangchilari sanalishardi. Kuzda ish kunlari maktabda dars o’tishar, dam olish kunlari esa, paxtaga chiqishardi. Ma’lumki, “O’qituvchilar kuni” bayram – dam olish deb e’lon qilingan. SHu kuni barcha kasb egalari rasman dam olishardi, bechora o’qituvchilar esa, dam olish kuni bo’lgani uchun, paxtaga ketishardi. YA’ni, o’qituvchilar bayramida, xuddiki, o’qituvchidan boshqa hamma bayram qilardi. Qaniydi shu bayram bo’lmasa-yu, tinchgina maktabda darsimizni o’tsak, deb yozg’irganlarini ham eshitganman.
Mana shu holatdan YAponiyagacha bo’lgan masofada juda uzoq. Lekin o’sha tomonga qarab katta yoki kichik qadamlar bilan bo’lsa ham, yurishimiz shart.

Maqola yoqdimi! Uni tezroq do'stlaringizga ma'lum qiling:
BAXTIYOR.UZ
Fikr bildirish

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: